Historia Koła 

Aktualności

Historia

Współczesność

Tradycje

Galerie

O Kole pisali

Linki

     Koło Łowieckie „Diana” w Krakowie założone zostało 22 listopada 1946 roku i działało początkowo jako Kółko - Towarzystwo Myśliwskie „Diana” w Krakowie. Należy do najstarszych kół łowieckich w województwie. Do założycieli Koła należeli: Tomasz Aschenbrenner, Józef Ciemierski, Tadeusz Godzicki (jedyny żyjący z założycieli), Jan Hajduk, Józef Jezierski, Roman Kowalski, Stanisław Malik, Romuald Ratyński i Franciszek Zieliński. Wkrótce do Koła dołączyli: Tadeusz Kozłowski, Kazimierz Rydel, Eugeniusz Sapiński, Juliusz Kubicki.

     W skład pierwszego Zarządu Koła weszli: Tadeusz Kozłowski – prezes, Stanisław Malik – wieceprezes, Romuald Ratyński – łowczy, Tadeusz Godzicki – sekretarz, Roman Kowalski – skarbnik. Spośród członków założycieli Tadeusz Godzicki jest jedynym żyjącym członkiem Koła.

     Podczas Walnego Zebrania inaugurującego działalność Koła przyjęto jednomyślnie statut towarzystwa. Wkrótce opracowano też Regulamin Polowań dla członków i gości Kółka. W regulaminie m.in. zawarte zostały następujące ustalenia:

  • zakaz noszenia nabitej broni po zakończonym kotle lub miocie;

  • przy kuli liczy się pierwszy, przy śrucie zaś ostatni strzał;

  • Kółko Łowieckie "DIANA" w żadnym wypadku nie ponosi odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe wskutek działania lub zaniedbania, któregokolwiek z członków lub zaproszonych gości.

Członkowie Towarzystwa przyjęli szereg nowatorskich, jak na owe czasy postanowień statutowych tj.:

  • Członkiem Towarzystwa może zostać każdy obywatel nieposzlakowany przynależny do Polskiego Związku Łowieckiego, który odpowiada zasadom etyki myśliwskiej i którego Towarzystwo przyjmie większością głosów w głosowaniu tajnym". Wydalenie członka mogło nastąpić również w głosowaniu tajnym.

  • W sprawach gospodarczych Tow. decyduje w głosowaniu jawnym, zaś w sprawach osobistych w głosowaniu tajny.

  • Walne Zebranie Członków musi się odbyć przynajmniej raz w roku w miesiącu lutym lub marcu. Walne Zebranie może być także zwołane na żądanie 1/3 członków.

     Jako pierwsze w historii kół, na Walnym Zgromadzeniu 30 marca 1949 r. Koło uchwaliło, że upolowana zwierzyna stanowi własność Koła nie myśliwego: 

 „upolowane zające stanowią – nie jak dotychczas, własność myśliwego – lecz własność koła łowieckiego, które sprzedaje je po ustalonych cenach. Uzyskane stąd fundusze użyte będą przez koło na pokrycie kosztów polowania” (zobacz: Hućko „50 lat PZŁ” - „Łowiec Polski” nr 6 (str. 3) z 1973r).

     

     

   W pierwszych latach działalności Kółko dzierżawiło łowiska niektórych podkrakowskich gromad dążąc do ich połączenia w większe łowisko. Niemal od początku działalności Koło dzierżawiło trzy obwody łowieckie z drobną zwierzyną w pobliżu Krakowa (Michałowice, Liszki i Kornatka), a od lat 1950-tych dwa położone poza województwem i obfitujące w zwierzynę grubą (Horyniec-Werchrata i Komańcza). Pierwsze polowanie członków Koła odbyło się 22 grudnia 1946 roku. W 1946 r. za zasługi położone na polu łowiectwa polskiego członkiem honorowym Kółka został kol. Marian Wohl – wybitny działacz łowiecki, a w rok później prof. Teodor Marchlewski. W 1947 r. Romuald Ratyński został wybrany pierwszym delegatem do władz WRŁ w Krakowie oraz na zjazd PZŁ w 1947 r. w Opolu.

        Członkami Koła było wielu znanych i cenionych działaczy łowieckich: Jan Bober, Zbigniew Kysiak, Andrzej Łysiński, Jan Marchlewski, Emil Michałowski, Włodzimierz Puchalski, Romuald Ratyński i Tadeusz Sanicki.

Już w latach 1960-tych, jako jedno z pierwszych kół w województwie uchwaliło obowiązek corocznego zorganizowania i uczestniczenia szkolenia członków przed sezonem z zakresu bezpieczeństwa na polowaniu i posługiwania się bronią, wyprzedzając ustalenia władz PZŁ w tym względzie.

Znaczne zwiększenie liczby członków Koła, stało się przyczyną jego podziału i utraty większości z dotychczas dzierżawionych obwodów. W 1960 r. powstało KŁ „Miot” w Krakowie, które przejęło obwód Werchrata i do którego przeszła część myśliwych. Przez wiele lat utrzymywano przyjazne stosunki pomiędzy myśliwymi zapraszając się wzajemnie na polowania. 

        W 1965 r. dokonano podziału Koła i utracono obwód Liszki, na terenie, którego cześć myśliwych zawiązała K.Ł. „Soból” w Krakowie. Wkrótce także na skutek trudności w prowadzeniu gospodarki łowieckiej przez krakowskich myśliwych utracono obwody w Komańczy, Horyńcu i Kornatce.

     

Pierwszą w historii Koła introdukcję bażantów (20 sztuk) przeprowadzono 23 października 1962 roku w rejonie lasu Młodziejowickiego. Była to jedna z najwcześniejszych introdukcji bażanta na terenie Ziemi Krakowskiej dokonanych przez Koła łowieckie po II wojnie światowej. Od 1965 roku przez wiele lat niemal corocznie dokonywano odłowów zajęcy. 

        Od początku działalności dużą wagę przywiązywano do walki z kłusownictwem. Od lat 1950-tych na każdym z obwodów zatrudniano strażników łowieckich. Ustalono także nagrody za zwalczanie kłusownictwa. 

Tadeusz Godzicki

- założyciel Koła

Tadeusz Sanicki

    Andrzej Łepkowski

Wspierano szereg akcji na rzecz łowiectwa, ochrony przyrody i kultury. W 1949 r. podjęto pierwsze akcje zalesiań nieużytków na terenie Koła, kontynuowane w późniejszych latach. Przekazywano dotacje finansowe m.in. na rzecz odbudowy zamku królewskiego na Wawelu oraz Zamku Królewskiego w Warszawie, a także na zakup wyposażenia do świetlicy Rady Łowieckiej. Finansowano nagrody i pomoce dla szkół położonych na terenie obwodów, organizowano konkursy na tematy ekologiczno-łowieckie przy współpracy z Komisją Propagandy WRŁ w Krakowie. 

 

      

 

Tekst: Krzysztof Szpetkowski na podstawie Kroniki Koła Łowieckiego „Diana” w Krakowie. Kraków 1996 r.

 

 

AktualnościHistoriaWspółczesnośćTradycjeGalerieO Kole pisaliLinki

 


 

Autor: K. J. Szpetkowski

Copyright: All right reserved.

Revised  2006-2015